Ukrpol.net

Виставка/симпозіум „Революційні моменти” (Польський Інститут у Києві/Фундація Центр Сучасного Мистецтва/ При Національному Університеті „Києво-Могилянська Академія у Києві”) Присвячується 20 річниці падіння комунізму та 5 річниці „Помаранчевої Революції” 01.12.2009 – 20.12. 2009

Проект, що триватиме від 01 до 20 грудня 2009 року у приміщенні колишнього Центру Сучасного Мистецтва при Національному Університеті Києво-Могилянська Академія у Києві, являтиме собою загальну виставу, у якій сувора роль куратора, митців, науковців, публіки, одним словом – постаті учасників – розмиті і перемішані. Ініціатором проекту є митець і куратор Єжи Онух, а учасниками проекту стали ,серед інших, група Р.Е.П. (Гнилицька, Хоменко, Кадирова, Кадан, Кузнєцов, Наконечна), Анна Лазар, Ольга Онух (Оксфордський Університет), Михаль Семітка (Оксфордський Університет), куратор Олеся Островська, Марта Дичок (Univ Western), Ендріо Вільсон (University College London), майор Вальдемар Фридрих – Помаранчева Альтернатива, Олексій Радинський та додатково запрошені цими особами учасники/гості. Медійну інсталяцію (сцена екрани, citilight) супроводжуватимуть зустрічі, дискусії, презентації та спільна робота учасників проекту. Кульмінацією зустрічі стануть дві дискусії, що відбудуться 19 грудня у Староакадемічному корпусі Університету Києво-Могилянська Академія. Запис публічного процесу, що триватиме двадцять днів, буде задокументовано, серед іншого, у спеціальному виданні.

Będzie to opowieść o “momentach rewolucyjnych”, które podobnie jak kwarki istnieją ale które trudno uchwycić. Można je na pewno odczuć, dać im się ponieść, można nawet dokonać teoretycznego oglądu ich pochodzenia, istnienia, oddziaływania. Podobnie jak sam moment rewolucyjny odczuwany jest niejako w powietrzu, tak i potrzeba opowiedzenia o tym  wisiała w powietrzu. Jest kilka przyczyn dla których podjąłem się pracy nad tym projektem. Z jednej strony to obecny ton rocznicowy, a wiec 20 lat od upadku berlińskiego muru a z nim komunizmu a może upadku komunizmu a w jego konsekwencji berlińskiego muru, z drugiej 5 lat od pomarańczowej rewolucji w Ukrainie. Z innej strony często deklarowana przez młodych  artystów, intelektualistów postawa aktywizmu społecznego i politycznego. Z jeszcze innej strony  długie i odkrywcze dla mnie rozmowy z moja córka Olą dotyczące jej własnych badan nad ruchami społecznymi  w Ukrainie i Argentynie. Można by uznać, ze zanurzony w otaczający mnie duch czasu nie miałem wyboru i musiałem podjąć próbę zmierzenia się z faktami i mitami wywołanymi tymi dwoma poetycznie brzmiącymi słowami “moment rewolucyjny”. Na to wszystko nakładają się moje własne przemyślenia i kijowskie doświadczenia. Są to doświadczenia wielu lat pracy jako kuratora sztuki współczesnej z przestrzenia staroakademicznego korpusu mohylanki ale także doświadczenie bycia częścią pomarańczowej rewolucji zarówno na Majdanie pod “rewolucyjna scena” jak i w tychże pomieszczeniach mohylanki w których w rytmie “rewolucyjnego momentu” rodziło się pokolenie R.E.P (Rewolucyjna Eksperymentalna Przestrzeń). Pokolenie, które zdominowało “scenę artystyczną” Ukrainy i które otworzyło się na funkcjonowanie w europejskim systemie instytucji artystycznych.

слідкуйте за інформацією